sobota, 19 stycznia 2013

THERE WAS - THERE WERE - THERE WASN'T - THERE WEREN'T - zastosowanie

Jeśli wiesz już jak stosować THERE IS i THERE ARE, nauczenie się THERE WAS i THERE WERE będzie bardzo proste.

Jeśli nie wiesz jak stosuje się wspomniane wyżej formy there is / are, zajrzyj do mojej lekcji o nich - wszystko od razu zrozumiesz.

Bezosobowe formy z języka polskiego również występują w czasie przeszłym, na przykład: nie było, był, były.

Czy 100 lat temu był tu supermarket?
Nie, 100 lat temu nie było tu supermarketu. Tu była poczta.

Was there a supermarket here 100 years ago?
No, there wasn’t a supermarket here 100 years ago. There was a post office here.

Spróbuj teraz poćwiczyć - najlepiej opisując swój własny pokój. Przypomnij sobie nazwy przedmiotów, biurko-desk, łóżko-bed, itp.  A teraz powiedz co w nim jest obecne:

W moim pokoju jest biurko.
There is a desk in my room.

A teraz jak wyglądał Twój pokój przed zmianą/remontem/przeprowadzką:

W zeszłym roku nie było biurka w moim pokoju.
There wasn’t any desk in my room last year.

Tak opisz cały swój pokój, potem miasto, w którym mieszkasz i przećwiczone! :)

Aby pobrać plik, w wersji do druku, kliknij tutaj >>>


 

THERE IS - THERE ARE - THERE ISN'T - THERE AREN'T - zastosowanie

Wielu uczących się języka angielskiego nie potrafi umiejscowić wyrażenia “there is” w języku. Słusznie - w polskim nie posiadamy odpowiednika tego wyrażenia.

Jednak łatwo jest znaleźć miejsce, w którym ta fraza będzie używana.
Zacznijmy od tego, że po angielsku każde zdanie zaczynamy konstruować od podmiotu, czyli osoby/rzeczy wykonującej czynność.
“Mieszkam tu”, po angielsku będzie brzmiało “I live here”, chociaż “ja”= “I” wcale po polsku nie ma w zdaniu. [Poczytaj o tym więcej w “be” - formy twierdzące.]

Jednak są zdania, w których mówimy “są”, “jest”, “nie ma” bez żadnego wyraźnego wykonawcy. Przykład? Proszę bardzo:

Jest dużo ludzi, którzy chcą mówić po angielsku.
W naszym sklepie nie ma warzyw.
Jak dużo krzeseł jest w twoim pokoju?

To właśnie tu stosujemy there is (dla liczby pojedynczej) i there are (dla liczby mnogiej).

There are a lot of people who want to speak English.
There aren’t any vegetables in our shop.
How many chairs are there in your room?

Proste prawda?

Aby pobrać plik w wersji do druku, kliknij tutaj >>>



Wszystko na Picasa >>>

Sprawdźcie: wszystko poukładałem Wam na Picasa, można obejrzeć cały dotychczasowy album >>>




niedziela, 13 stycznia 2013

Present Continuous - użycie czasu

Komunikat 1: Co robisz teraz?

Kiedy dzwonisz do kogoś, bo chcesz go wyciągnąć na kawę, na początku rozmowy zapytasz: hej, co robisz? czyli: hey, what are you doing?
Present Continuous to czas telefoniczny :)

Pytamy w nim o to co robisz w tym właśnie momencie. I ... odpowiadamy też :)
Co robisz?   -   What are you doing?
Czytam.   -   I’m reading.


Nie trzeba dodawać na końcu NOW, bo komunikat jest oczywisty - co TERAZ robisz? TERAZ czytam.

Jest jeszcze pewna, podobna sytuacja, w której zachowujemy się podobnie.

Jeśli powiem “czytam obecnie Potop” - to nie mówię dokładnie, że czytam go w chwili kiedy rozmawiamy. Czyli mówiąc “I’m reading Potop now” mamy na myśli, że jestem w trakcie tej czynności, ale nie dokładnie tu i teraz.

CZYLI PRESENT CONTINUOUS ZAJMUJE SIĘ TYM CO TRWA W OBECNEJ CHWILI MNIEJ LUB BARDZIEJ DOSŁOWNIE.

Komunikat 2: To tylko chwilowe

Jeśli skonstruujesz zdanie w Present Continuous to przekazujesz, że rzecz ma się zazwyczaj zupełnie inaczej, a czynność, którą właśnie opisałeś traktujesz jako tymczasową, przejściową.

Na przykład:
Zdanie “I live in Paris” jest komunikatem o stanie stałym - zameldowania, na przykład.
Natomiast “I’m living in Paris” oznacza, że pobyt tam traktujesz przejściowo, tymczasowo, i wkrótce zamierzasz zmienić swoje miejsce pobytu.

UŻYJ PRESENT CONTINUOUS JEŚLI CHCESZ PODKREŚLIĆ, ŻE TA SYTUACJA JEST TYLKO CHWILOWA, WYJĄTKOWA.

Komunikat 3: To mnie denerwuje!

Jeśli konstruujesz zdanie w Present Continuous z użyciem słówek mówiących o tym, że stale, bez przerwy coś się wydarza, czyli np. always (zawsze), never (nigdy), continually (ciągle), constantly (stale), to komunikat brzmi: ten Twój zwyczaj mnie denerwuje!
A więc możemy powiedzieć:
You are always arriving late. - Zawsze się spóźniasz.

i nawet nie musisz podnieść tonu głosu, żeby wiadomo było, że ta powtarzająca się często czynność działa Ci na nerwy.

PRESENT CONTINUOUS TUTAJ WYRAŻA TWOJĄ ZŁOŚĆ.

Komunikat 4: Ale numer! Ciągle mi się to przytrafia!

Kiedy chcesz powiedzieć, że coś, zupełnie bez planowania tego, wciąż Ci się przytrafia, potrzebujesz właśnie czasu Present Continuous.

Najczęściej używamy również słów np. always (zawsze), never (nigdy), continually (ciągle), constantly (stale).

Przykład:
It’s amazing! I’m always meeting her at this supermarket!

PRESENT CONTINUOUS TUTAJ WYRAŻA TWOJE ZDUMIENIE.

Komunikat 5: To się bez przerwy zmienia.

Jeśli skonstruujesz zdanie w Present Continuous to sytuacja, którą opisujesz na pewno podlega zmianom.

Można na przykład stwierdzić fakt:
Many people in Poland have cars. (Present Simple) - wielu ludzi w Polsce ma samochody.

Jednak, gdy to samo zdanie wypowiemy w Present Continuous, nadajemy mu dynamikę zmian:
More and more people in Poland are having cars. - coraz więcej osób w Polsce ma samochody.

Czyli krzywa na wykresie rośnie = zachodzą zmiany.

PRESENT CONTINUOUS TO DYNAMICZNY CZAS, MÓWIĄCY O ZMIENIAJĄCEJ SIĘ SYTUACJI.

Komunikat 6: umówiłem się już 

Jeśli czynność, która dotyczy PRZYSZŁOŚCI wypowiesz w Present Continuous, to przekazujesz komunikat, że masz już konkretne plany.

Przez Present Continuous przekazujemy plany już omówione i umówione z drugą stroną. Przykładem takiej sytuacji jest wizyta u dentysty - bo dobrze by było, gdyby wiedział, że zamierzamy do niego przyjść, prawda?

A więc o takiej umówionej wizycie na jutro mówimy:
I’m seeing my dentist tomorrow.

Z tego zdania wynika, ze dentysta o tym wie, a wcale tego nie mówimy żadnymi dodatkowymi słowami, prawda?

PLANY JUŻ USTALONE I UMÓWIONE WYRAŻAMY PRZEZ PRESENT CONTINUOUS.



Wynika z tego, że Present Continuous to czas bardzo dynamiczny - mówi o zmianach, o sytuacjach chwilowych, które trwają tylko tu i teraz a zaraz znów się coś zmieni. Ale też wyraża naszą złość i zdumienie - i znów bardzo dynamicznie, prawda? Chyba, że potraficie się złościć...niedynamicznie :) Ja nie potrafię ;)

Miłej nauki! :)

Aby pobrać pliki w wersji do druku, kliknij tutaj >>>




piątek, 11 stycznia 2013

Present Continuous - konstrukcja

W czasie Present Continuous używamy pierwszej formy czasownika z dodaną końcówką -ing.

W zdaniach twierdzących pojawia się czasownik “be” odmieniony przed czasownikiem mówiącym o czynności z końcówką -ing.

Forma “be” to odpowiednio do osoby: am, are lub is.


Czyli zdanie twierdzące wygląda tak:
osoba + am/are/is + czasownik z końcówką -ing

DODAWANIE KOŃCÓWKI -ING
Jeżeli czasownik kończy się na spółgłoskę + -e, to dodając -ing końcówkę -e likwidujemy.
Przykład: write - writing

Jeśli czasownik kończy się zestawem liter “spółgłoska+samogłoska+spółgłoska” to w większości przypadków, ostatnia spółgłoska po dodaniu -ing będzie podwójna. Np. cut - cutting

W zdaniu przeczącym jako “nie” pojawia się not, wstawiane po odmienionym czasowniku “be” czyli po “am” “are” lub “is”.

are+not = aren’t,
is+not = isn’t.

Przykład: She isn’t watching TV now.


Czyli zdanie przeczące wygląda tak:
osoba + am/are/is + not + czasownik z końcówką -ing

W pytaniu zaczynającym się od “czy” nie używamy żadnych słów o tym znaczeniu. Po prostu osobę i czasownik “be” (am/are/is) zamieniamy miejscami.



Czyli zdanie pytające wygląda tak:
Am/Are/Is + osoba + czasownik z końcówką -ing

Jeśli chcesz zadać pytanie szczegółowe (co? gdzie? itp.) po prostu wstaw słówko pytające przed am/are/is.
Przykład: Is she doing homework now?             Why is she doing homework now?

Aby pobrać plik w wersji do druku, kliknij tutaj >>>