Porównanie Present Simple i Present Continuous - użycie czasów

Czas na porównanie praktycznego użycia czasów Present Simple i Present Continuous.
Przyjrzyj się:

Aby pobrać wersję do druku, kliknij tutaj >>>

Present simple - wiesz do czego się go używa?

A teraz parę słów o użyciu Present Simple. Przyjrzyj się komunikatom jakie wyraża ten czas.


Komunikat 1: "to fakt!"

Jeśli skonstruujesz zdanie o sobie  w czasie Present Simple to przekazujesz tym samym, że to stały fakt o Tobie, o kimś, o świecie.

Na przykład:
nie mam psa, lubię mleko, mieszkam w Londynie, mam 2 braci, jestem zatrudniony u Kowalskiego - to przykłady faktów o Tobie;

jest moim przyjacielem, ona jest bardzo wysoka, oni nie mówią po polsku, gramy często razem w koszykówkę - to przykłady faktów o kimś;

słońce wschodzi na wschodzie, woda wrze w 100 stopniach C, Polska leży nad Bałtykiem - to przykłady faktów o świecie.

WNIOSEK:
JEŚLI MÓWISZ W PRESENT SIMPLE - MÓWISZ SŁUCHAJĄCEMU, ŻE TO STAŁY ELEMENT W TWOIM ŻYCIU, NIEPODLEGAJĄCY ZMIANOM.



Komunikat 2: "zazwyczaj tak właśnie jest"

Jeśli skonstruujesz zdanie w Present Simple to przekazujesz, że tak zazwyczaj się czynności odbywają.

Na przykład:
wstaję rano, co tydzień chodzę na basen, nigdy nie jem mięsa - to przykłady tego, co zazwyczaj dzieje się w ten sam sposób

Najczęściej temu użyciu towarzyszą przysłówki częstotliwości (always, often itp. ale to już odrębny temat).

WNIOSEK:
JEŚLI MÓWISZ W PRESENT SIMPLE - MÓWISZ SŁUCHAJĄCEMU, ŻE TO STAŁY ELEMENT W TWOIM ŻYCIU, RZADKO PODLEGAJĄCY ZMIANOM.

Komunikat 3: "tak wynika z rozkładu"

Jeśli konstruujesz zdanie w Present Simple to przekazujesz, że wynika to z jakiegoś stałego planu: planu lekcji, rozkładu jazdy, programu koncertu, programu telewizyjnego, kalendarza.

Na przykład:
mam urodziny w Piątek (kalendarz), jutro o 8.00 mam matematykę (plan lekcji), samolot odlatuje o 7.15 (rozkład jazdy), film zaczyna się o 18.00 i trwa 2 godziny (program)

WNIOSEK:
JEŚLI MÓWISZ W PRESENT SIMPLE - MÓWISZ SŁUCHAJĄCEMU, ŻE TO STAŁY ELEMENT WYNIKAJĄCY Z NARZUCONEGO PRZEZ KOGOŚ PLANU.
 ______________________________________________

Jak już zapewne wywnioskowałeś z pierwszej części “Present Simple - użycie” ten czas potrzebny jest Ci, abyś mógł opowiedzieć o stałych elementach swojejrzeczywistości: o faktach o sobie, o świecie, o innych, o tym co zazwyczj przebiega tak samo, oraz o tym co stałę, bo wynika z rozkładu, programu, kalendarza czy planu.

Teraz inne użycia - nieco mniej Ci się przydadzą w komunikacji z innymi, ale zerknijmy na nie :)
_______________________________________________


Komunikat 4: "fabuła"

Jeśli chcesz opowiedzieć o fabule książki, filmu, sztuki, o przebiegu fabuły gry komputerowej, czy na przykład opowiedzieć o grze aktorów w Twoim ulubionym filmie - to właśnie jest Present Simple :)

Jakby się temu przyjrzeć z bliska, to chyba nawet całkiem logiczne, prawda?
Skoro Present Simple zajmuje się tym co stałe, niemal niezmienne, to fabuła właśnie taka jest:)
Na 17 stronie Twojej ulubionej książki, kiedy otworzysz ją za tydzień i za miesiąc - WCIĄŻ będzie TO SAMO. W 34 minucie filmu - TO SAMO za każdym razem prawda? A kiedy mówisz “Mary Smith świetne gra rolę Anety” - to przecież kiedy właczysz film po raz kolejny, to ona znów za każdym razem będzie świetnie grała, prawda?

I znowu: ELEMENTY NIEPODLEGAJĄCE ZMIANOM :)



Komunikat 5: "przychodzi baba do lekarza"

W języku polskim robimy to samo, popatrz:

Opowiadanie 1: przyszedłem wczoraj wieczorem do domu. Wszędzie było ciemno. Przeszedłem przez wszystkie pokoje, ale nikogo nie znalazłem.

Opowiadanie 2: przychodzę wczoraj wieczorem do domu. Wszędzie jest ciemno. Przechodzę przez wszystkie pokoje, ale nikogo nie znajduję.

DRAMATYZM - to o to tu chodzi. W języku mówionym, często, aby wzmóc dramatyzm sytuacji o której opowiadamy, używamy zamiast czasu przeszłego, właśnie Present Simple.

A w języku polskim, też nie mówimy “przyszła baba do lekarza i powiedziała” tylko “przychodzi baba do lekarza i mówi”, prawda? Bo ma być ciekawie :)

Są też przykłady w literaturze współczesnych autorów, którzy w ten sposób piszą powieści.
Jednak przyjmij radę od starego belfra: nie pisz tak opowiadań w szkole ;D


Komunikat 6: "gooooooooooool!..."

Dramatyzm po raz kolejny: komentarze sportowe wygłaszane są zawsze w Present Simple.
Przykład: podaje...strzela...goooooooooooool! - to wszystko będzie w Present Simple.


Aby pobrać wersję do druku, kliknij tutaj >>>

present simple - konstrukcja czasu

Zabieramy się za czasy. Klasycznie zaczniemy oczywiście od Present Simple, czasu, od którego nie uciekniecie. Jest absolutnie niezbędny, jeśli chcesz porozumiewać się po angielsku. Dlaczego? O tym następnym razem :)

Zaczniemy od tego jak się go buduje. Do tego używać będziemy tzw. pierwszej formy czasownika, czyli takiej, jaką znajdziesz w słowniku - bezokolicznik.

Po pierwsze, to jedyny czas w języku angielskim, gdzie czasownik otrzymuje końcówkę przy odmianie przez osoby. Ale po kolei :)

Zacznijmy od przypomnienia zasady, że zawsze zaczynamy zdanie od podmiotu, żeby być dobrze zrozumianymi.
Na przykład: "wstaję - myję się - ubieram się - jem śniadanie - wychodzę do pracy" to
                      "I get up - I wash - I get dressed - I have breakfast - I leave for work"

Po polsku nie mamy słówka "ja" w żadnym przypadku, a w angielskim muszą być wszędzie (na razie - kiedyś opowiem Wam o tym).

Niektórych to razi, że "I" bez przerwy się powtarza, ale tak po prostu musi być :)

Wracając do Present Simple:

ZDANIA TWIERDZĄCE budujemy według schematu:
osoba + czasownik(z końcówką -s/-es lub bez)

Końcówkę -s/-es dodajemy do czasownika w osobach: he, she, it
W pozostałych osobach, czyli I, you, we, they, nie odmieniamy czasownika.

Kiedy końcówka -s a kiedy -es?
Kierujemy się - co tu dużo mówić - głównie wygodą, tak by łatwiej się nam mówiło.

Spróbuj powiedzieć czasownik "watch" z -s na końcu, albo może "wash"? A w "miss" + -s w ogóle nie słychać będzie końcówki.
Jeśli czasownik SYCZY na końcu, czyli kończy się na -s, -ss, -sh, -ch, -x, to wtedy dla he, she, it dodajemy końcówkę -es, bo łatwiej będzie się wtedy je wymawiało.
No i wyjątek: -es dodajemy również do czasowników DO i GO. Czyli mamy "does" i "goes".
Pamiętaj: język istniał zanim wymyślono do niego zasady - nie wszystko będzie się zgadzało.

No to końcówki już wyjaśnione.
Teraz zdania przeczące i pytające.

ZDANIA PRZECZĄCE budujemy według schematu:
osoba + don't / doesn't + czasownik

Tak jakby w znaczeniu słowa "nie" wstawiamy do zdania czasownik posiłkowy DO ze słówkiem NOT. Posiłkowy, czyli taki, który przychodzi z pomocą, aby zbudować czas.

Dla osób I, you, we, they używamy DO NOT = DON'T
Dla osób he, she, it używamy DOES NOT = DOESN'T

Aby przypomnieć sobie różnicę między formą skróconą (don't) a nieskróconą (do not) kliknij tutaj >>>


Ważne! jeśli w zdaniu pojawia się czasownik posiłkowy DOES - czasownik traci końcówkę -s/-es.

ZDANIA PYTAJĄCE budujemy według schematu:
Do/Does + osoba + czasownik?

Tak budujemy pytania zaczynające się w polskim od "czy". Nie ma żadnego słówka o znaczeniu "czy" które byśmy mogli dostawić do pytania - szyk pytania wystarczy.
Jeśli chcesz zadać pytanie szczegółowe - wstaw po prostu "what" "when" "why" itp. przed cała konstrukcję, na sam początek i gotowe!

Dla osób I, you, we they, używamy DO.
Dla osób he, she, it używamy DOES.

Ważne! jeśli w zdaniu pojawia się czasownik posiłkowy DOES - czasownik traci końcówkę -s/-es.

Czyli zdanie w Present Simple wygląda tak:

I live in New York.
I don't live in New York.
Do I live in New York?
Where do I live?

i dla osoby trzeciej liczby pojedynczej:

He likes French movies.
He doesn't like French movies.
Does he like French movies?
Why does he like French movies.

Następnym razem powiem Wam, do czego się go używa :)

Aby pobrać plik w wersji do druku, kliknij tutaj >>>