Teraz już powinieneś wiedzieć jak stosować THERE IS i THERE ARE (formy teraźniejsze: “jest”, “są”, “nie ma”, “czy jest”, “czy są” itp.) oraz jak używać THERE WAS i THERE WERE (formy przeszłe: “był”, “było”, “nie było”, “czy był”, “czy byli” itp.).
Jeśli nie wiesz, koniecznie zajrzyj do moich lekcji na te tematy.
Forma THERE WILL BE, to forma odpowiadająca bezosobowemu polskiemu “będzie”, “będą”, “nie będzie” itp.
Ponieważ jest to forma dotycząca przyszłości, możesz jej na przykład użyć, aby opowiedzieć o tym jak według Ciebie zmieni się to co teraz jest.
Przykład:
Za 20 lat nie będzie dość czystej wody dla wszystkich.
There won’t be enough clean water for everyone.
I ćwiczenie. Pamiętasz, jak opisywałeś swój pokój, mówiąc co w nim jest/znajduje się obecnie (there is/are), a co było/znajdowało się w przeszłości (there was/were)?
To teraz zrób podobnie: opowiedz, co jest/znajduje się tutaj, w Twoim pokoju teraz, a potem opowiedz, co będzie się w nim znajdowało jak go zmienisz.
W moim pokoju teraz jest biurko, ale nie będzie biurka, kiedy przestanę być uczniem.
There is a desk in my room now, but there won’t be any desk here when I stop being a student.
A potem może poćwicz z całym światem? Spróbuj poprzewidywać, co będzie na świecie a czego nie będzie za 50, 100, 500 lat?
Aby pobrać plik w wersji do druku, kliknij tutaj >>>
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą odmiana czasownika to be. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą odmiana czasownika to be. Pokaż wszystkie posty
sobota, 19 stycznia 2013
piątek, 18 stycznia 2013
Porównanie czasów Present Simple i Present Continuous - konstrukcja czasów
A teraz różnice w konstruowaniu czasów Present Simple i Present Continuous.
Popatrz! :)
Aby pobrać plik w wersji do druku, kliknij tutaj >>>
Popatrz! :)
Aby pobrać plik w wersji do druku, kliknij tutaj >>>
niedziela, 13 stycznia 2013
Present Continuous - użycie czasu
Komunikat 1: Co robisz teraz?
Kiedy dzwonisz do kogoś, bo chcesz go wyciągnąć na kawę, na początku rozmowy zapytasz: hej, co robisz? czyli: hey, what are you doing?
Present Continuous to czas telefoniczny :)
Pytamy w nim o to co robisz w tym właśnie momencie. I ... odpowiadamy też :)
Co robisz? - What are you doing?
Czytam. - I’m reading.
Nie trzeba dodawać na końcu NOW, bo komunikat jest oczywisty - co TERAZ robisz? TERAZ czytam.
Jest jeszcze pewna, podobna sytuacja, w której zachowujemy się podobnie.
Jeśli powiem “czytam obecnie Potop” - to nie mówię dokładnie, że czytam go w chwili kiedy rozmawiamy. Czyli mówiąc “I’m reading Potop now” mamy na myśli, że jestem w trakcie tej czynności, ale nie dokładnie tu i teraz.
CZYLI PRESENT CONTINUOUS ZAJMUJE SIĘ TYM CO TRWA W OBECNEJ CHWILI MNIEJ LUB BARDZIEJ DOSŁOWNIE.
Komunikat 2: To tylko chwilowe
Jeśli skonstruujesz zdanie w Present Continuous to przekazujesz, że rzecz ma się zazwyczaj zupełnie inaczej, a czynność, którą właśnie opisałeś traktujesz jako tymczasową, przejściową.
Na przykład:
Zdanie “I live in Paris” jest komunikatem o stanie stałym - zameldowania, na przykład.
Natomiast “I’m living in Paris” oznacza, że pobyt tam traktujesz przejściowo, tymczasowo, i wkrótce zamierzasz zmienić swoje miejsce pobytu.
UŻYJ PRESENT CONTINUOUS JEŚLI CHCESZ PODKREŚLIĆ, ŻE TA SYTUACJA JEST TYLKO CHWILOWA, WYJĄTKOWA.
Komunikat 3: To mnie denerwuje!
Jeśli konstruujesz zdanie w Present Continuous z użyciem słówek mówiących o tym, że stale, bez przerwy coś się wydarza, czyli np. always (zawsze), never (nigdy), continually (ciągle), constantly (stale), to komunikat brzmi: ten Twój zwyczaj mnie denerwuje!
A więc możemy powiedzieć:
You are always arriving late. - Zawsze się spóźniasz.
i nawet nie musisz podnieść tonu głosu, żeby wiadomo było, że ta powtarzająca się często czynność działa Ci na nerwy.
PRESENT CONTINUOUS TUTAJ WYRAŻA TWOJĄ ZŁOŚĆ.
Komunikat 4: Ale numer! Ciągle mi się to przytrafia!
Kiedy chcesz powiedzieć, że coś, zupełnie bez planowania tego, wciąż Ci się przytrafia, potrzebujesz właśnie czasu Present Continuous.
Najczęściej używamy również słów np. always (zawsze), never (nigdy), continually (ciągle), constantly (stale).
Przykład:
It’s amazing! I’m always meeting her at this supermarket!
PRESENT CONTINUOUS TUTAJ WYRAŻA TWOJE ZDUMIENIE.
Komunikat 5: To się bez przerwy zmienia.
Jeśli skonstruujesz zdanie w Present Continuous to sytuacja, którą opisujesz na pewno podlega zmianom.
Można na przykład stwierdzić fakt:
Many people in Poland have cars. (Present Simple) - wielu ludzi w Polsce ma samochody.
Jednak, gdy to samo zdanie wypowiemy w Present Continuous, nadajemy mu dynamikę zmian:
More and more people in Poland are having cars. - coraz więcej osób w Polsce ma samochody.
Czyli krzywa na wykresie rośnie = zachodzą zmiany.
PRESENT CONTINUOUS TO DYNAMICZNY CZAS, MÓWIĄCY O ZMIENIAJĄCEJ SIĘ SYTUACJI.
Komunikat 6: umówiłem się już
Jeśli czynność, która dotyczy PRZYSZŁOŚCI wypowiesz w Present Continuous, to przekazujesz komunikat, że masz już konkretne plany.
Przez Present Continuous przekazujemy plany już omówione i umówione z drugą stroną. Przykładem takiej sytuacji jest wizyta u dentysty - bo dobrze by było, gdyby wiedział, że zamierzamy do niego przyjść, prawda?
A więc o takiej umówionej wizycie na jutro mówimy:
I’m seeing my dentist tomorrow.
Z tego zdania wynika, ze dentysta o tym wie, a wcale tego nie mówimy żadnymi dodatkowymi słowami, prawda?
PLANY JUŻ USTALONE I UMÓWIONE WYRAŻAMY PRZEZ PRESENT CONTINUOUS.
Wynika z tego, że Present Continuous to czas bardzo dynamiczny - mówi o zmianach, o sytuacjach chwilowych, które trwają tylko tu i teraz a zaraz znów się coś zmieni. Ale też wyraża naszą złość i zdumienie - i znów bardzo dynamicznie, prawda? Chyba, że potraficie się złościć...niedynamicznie :) Ja nie potrafię ;)
Miłej nauki! :)
Aby pobrać pliki w wersji do druku, kliknij tutaj >>>
Kiedy dzwonisz do kogoś, bo chcesz go wyciągnąć na kawę, na początku rozmowy zapytasz: hej, co robisz? czyli: hey, what are you doing?
Present Continuous to czas telefoniczny :)
Pytamy w nim o to co robisz w tym właśnie momencie. I ... odpowiadamy też :)
Co robisz? - What are you doing?
Czytam. - I’m reading.
Nie trzeba dodawać na końcu NOW, bo komunikat jest oczywisty - co TERAZ robisz? TERAZ czytam.
Jest jeszcze pewna, podobna sytuacja, w której zachowujemy się podobnie.
Jeśli powiem “czytam obecnie Potop” - to nie mówię dokładnie, że czytam go w chwili kiedy rozmawiamy. Czyli mówiąc “I’m reading Potop now” mamy na myśli, że jestem w trakcie tej czynności, ale nie dokładnie tu i teraz.
CZYLI PRESENT CONTINUOUS ZAJMUJE SIĘ TYM CO TRWA W OBECNEJ CHWILI MNIEJ LUB BARDZIEJ DOSŁOWNIE.
Komunikat 2: To tylko chwilowe
Jeśli skonstruujesz zdanie w Present Continuous to przekazujesz, że rzecz ma się zazwyczaj zupełnie inaczej, a czynność, którą właśnie opisałeś traktujesz jako tymczasową, przejściową.
Na przykład:
Zdanie “I live in Paris” jest komunikatem o stanie stałym - zameldowania, na przykład.
Natomiast “I’m living in Paris” oznacza, że pobyt tam traktujesz przejściowo, tymczasowo, i wkrótce zamierzasz zmienić swoje miejsce pobytu.
UŻYJ PRESENT CONTINUOUS JEŚLI CHCESZ PODKREŚLIĆ, ŻE TA SYTUACJA JEST TYLKO CHWILOWA, WYJĄTKOWA.
Komunikat 3: To mnie denerwuje!
Jeśli konstruujesz zdanie w Present Continuous z użyciem słówek mówiących o tym, że stale, bez przerwy coś się wydarza, czyli np. always (zawsze), never (nigdy), continually (ciągle), constantly (stale), to komunikat brzmi: ten Twój zwyczaj mnie denerwuje!
A więc możemy powiedzieć:
You are always arriving late. - Zawsze się spóźniasz.
i nawet nie musisz podnieść tonu głosu, żeby wiadomo było, że ta powtarzająca się często czynność działa Ci na nerwy.
PRESENT CONTINUOUS TUTAJ WYRAŻA TWOJĄ ZŁOŚĆ.
Komunikat 4: Ale numer! Ciągle mi się to przytrafia!
Kiedy chcesz powiedzieć, że coś, zupełnie bez planowania tego, wciąż Ci się przytrafia, potrzebujesz właśnie czasu Present Continuous.
Najczęściej używamy również słów np. always (zawsze), never (nigdy), continually (ciągle), constantly (stale).
Przykład:
It’s amazing! I’m always meeting her at this supermarket!
PRESENT CONTINUOUS TUTAJ WYRAŻA TWOJE ZDUMIENIE.
Komunikat 5: To się bez przerwy zmienia.
Jeśli skonstruujesz zdanie w Present Continuous to sytuacja, którą opisujesz na pewno podlega zmianom.
Można na przykład stwierdzić fakt:
Many people in Poland have cars. (Present Simple) - wielu ludzi w Polsce ma samochody.
Jednak, gdy to samo zdanie wypowiemy w Present Continuous, nadajemy mu dynamikę zmian:
More and more people in Poland are having cars. - coraz więcej osób w Polsce ma samochody.
Czyli krzywa na wykresie rośnie = zachodzą zmiany.
PRESENT CONTINUOUS TO DYNAMICZNY CZAS, MÓWIĄCY O ZMIENIAJĄCEJ SIĘ SYTUACJI.
Komunikat 6: umówiłem się już
Jeśli czynność, która dotyczy PRZYSZŁOŚCI wypowiesz w Present Continuous, to przekazujesz komunikat, że masz już konkretne plany.
Przez Present Continuous przekazujemy plany już omówione i umówione z drugą stroną. Przykładem takiej sytuacji jest wizyta u dentysty - bo dobrze by było, gdyby wiedział, że zamierzamy do niego przyjść, prawda?
A więc o takiej umówionej wizycie na jutro mówimy:
I’m seeing my dentist tomorrow.
Z tego zdania wynika, ze dentysta o tym wie, a wcale tego nie mówimy żadnymi dodatkowymi słowami, prawda?
PLANY JUŻ USTALONE I UMÓWIONE WYRAŻAMY PRZEZ PRESENT CONTINUOUS.
Wynika z tego, że Present Continuous to czas bardzo dynamiczny - mówi o zmianach, o sytuacjach chwilowych, które trwają tylko tu i teraz a zaraz znów się coś zmieni. Ale też wyraża naszą złość i zdumienie - i znów bardzo dynamicznie, prawda? Chyba, że potraficie się złościć...niedynamicznie :) Ja nie potrafię ;)
Miłej nauki! :)
Aby pobrać pliki w wersji do druku, kliknij tutaj >>>
sobota, 5 stycznia 2013
jaka jest różnica między DO NOT a DON'T? czy wiesz? - formy skrócone (contractions) w angielskim
Czy wiesz jaka jest różnica między formą nieskróconą a formą skróconą?
Oczywiście inaczej się je pisze! :)
Ale jest jeszcze subtelna, ledwo wyczuwalna różnica w ich znaczeniu, bo forma nieskrócona to tak zwana forma silna. Oznacza to, że to co nią przekazujesz jest też silniejsze w brzmieniu i znaczeniu, taka jakbyś tupnął stanowczo nogą przy okazji ;)
Przykład? Bardzo proszę :)
Kiedy przedstawiasz komuś swojego brata i mówisz: “on jest moim bratem” to jest to zwyczajna informacja, nie wymagająca stanowczości, a więc mówimy: “he’s my brother”.
Jednak jeśli ktoś uparcie Ci nie wierzy i twierdzi, że to niemożliwe, to chcąc go po raz trzeci powtarzając to zdanie powiesz na pewno “he is my brother!”
Bo chcesz brzmieć przekonująco, prawda?
Używaj ich zatem ostrożnie ;)
Aby pobrać wersję do druku, kliknij tutaj >>>
środa, 2 stycznia 2013
gramatyka polska też może nam się tu trochę przydać :) - me, them us, him etc.
Pamiętacie lekcje z języka polskiego? a odmienianie przez przypadki? To ta wiedza się Wam teraz przyda ;)
I, YOU, HE, SHE, IT, WE, THEY - umówmy się, dla dobra sprawy, że one są w mianowniku. No i występują jako podmiot w zdaniu - czyli ten kto wykonuje czynność.
Inne formy jednak też mogą się przydać, bo przecież nie mówimy "zadzwoń do ja" tylko "zadzwoń do mnie".
To oznacza, że należałoby co nieco poodmieniać.
To na szczęście proste, inaczej niż w polskim, w języku angielskim mamy te powyżej, w mianowniku, a w innych przypadkach poza mianownikiem będą występować formy:
ME, YOU, HIM, HER, IT, US, THEM.
I już. Prawda, że proste? :)
Czyli mamy:
I like you. - Lubię cię.
He likes me. - On lubi mnie.
They like us. - Oni lubią nas.
I gotowe :)
Pobierz wersję gramatyki wg Leona do druku tutaj >>>
I, YOU, HE, SHE, IT, WE, THEY - umówmy się, dla dobra sprawy, że one są w mianowniku. No i występują jako podmiot w zdaniu - czyli ten kto wykonuje czynność.
Inne formy jednak też mogą się przydać, bo przecież nie mówimy "zadzwoń do ja" tylko "zadzwoń do mnie".
To oznacza, że należałoby co nieco poodmieniać.
To na szczęście proste, inaczej niż w polskim, w języku angielskim mamy te powyżej, w mianowniku, a w innych przypadkach poza mianownikiem będą występować formy:
ME, YOU, HIM, HER, IT, US, THEM.
I już. Prawda, że proste? :)
Czyli mamy:
I like you. - Lubię cię.
He likes me. - On lubi mnie.
They like us. - Oni lubią nas.
I gotowe :)
Pobierz wersję gramatyki wg Leona do druku tutaj >>>
Etykiety:
gramatyka angielska według Leona,
HELLO Kursy Języków Obcych,
her,
him,
it,
me,
odmiana czasownika to be,
them,
us,
www.202projekt.pl,
you,
zaimki osobowe w angielskim
MY czy MINE? Wiesz jaka jest różnica? - przymiotniki i zaimki dzierżawcze w języku angielskim
Bierzemy zatem na warsztat zaimki osobowe w języku angielskim.
Na początek zajmiemy się różnicą między formami MY a MINE. Obie w zasadzie identycznie się tłumaczą na polski - to o co w tym wszystkim chodzi?
Mamy w angielskim możliwość odpowiedzenia na pytanie "czyje to jest?" na dwa sposoby z użyciem zaimków osobowych "moje". Jedno "moje" to MY, a drugie "moje" to MINE.
Formie MY zawsze towarzyszyć będzie rzeczownik - jest to forma niesamodzielna.
Formie MINE nigdy nie będzie towarzyszył rzeczownik - to forma, która zawsze występuje sama.
A więc możemy powiedzieć:
This is my cat - to jest mój kot.
lub
This cat is mine - ten kot jest mój.
W pierwszym zdaniu mamy MY CAT ( my + rzeczownik), w drugim MINE bez niczego, stojące zupełnie samo, bez żadnego rzeczownika.
Identycznie zachowują się formy:
YOUR - twój/wasz (forma z rzeczownikiem), np. This is your cat.
YOURS - twój/wasz (forma samodzielna), np. This cat is yours.
HER - jej (forma z rzeczownikiem), np. This is her cat.
HERS - jej (forma samodzielna), np. This cat is hers.
OUR - nasz (forma z rzeczownikiem), np. This is our cat.
OURS - nasz (forma samodzielna), np. This cat is ours.
THEIR - ich (forma z rzeczownikiem), np. This is their cat.
THEIRS - ich (forma samodzielna), np. This cat is theirs.
Formy HIS i ITS pozostają takie same w obu przypadkach.
Miłej nauki!
Aby pobrać wersję do druku, kliknij tutaj >>>
Na początek zajmiemy się różnicą między formami MY a MINE. Obie w zasadzie identycznie się tłumaczą na polski - to o co w tym wszystkim chodzi?
Mamy w angielskim możliwość odpowiedzenia na pytanie "czyje to jest?" na dwa sposoby z użyciem zaimków osobowych "moje". Jedno "moje" to MY, a drugie "moje" to MINE.
Formie MY zawsze towarzyszyć będzie rzeczownik - jest to forma niesamodzielna.
Formie MINE nigdy nie będzie towarzyszył rzeczownik - to forma, która zawsze występuje sama.
A więc możemy powiedzieć:
This is my cat - to jest mój kot.
lub
This cat is mine - ten kot jest mój.
W pierwszym zdaniu mamy MY CAT ( my + rzeczownik), w drugim MINE bez niczego, stojące zupełnie samo, bez żadnego rzeczownika.
Identycznie zachowują się formy:
YOUR - twój/wasz (forma z rzeczownikiem), np. This is your cat.
YOURS - twój/wasz (forma samodzielna), np. This cat is yours.
HER - jej (forma z rzeczownikiem), np. This is her cat.
HERS - jej (forma samodzielna), np. This cat is hers.
OUR - nasz (forma z rzeczownikiem), np. This is our cat.
OURS - nasz (forma samodzielna), np. This cat is ours.
THEIR - ich (forma z rzeczownikiem), np. This is their cat.
THEIRS - ich (forma samodzielna), np. This cat is theirs.
Formy HIS i ITS pozostają takie same w obu przypadkach.
Miłej nauki!
Aby pobrać wersję do druku, kliknij tutaj >>>
wtorek, 1 stycznia 2013
Kawałek ... co tu dużo mówić ... zbędnej gramatyki angielskiej - krótkie odpowiedzi z czasownikiem "be"
Krótkie odpowiedzi, które występują w angielskim dla czasownika "be", w podobny sposób są tworzone dla wszystkich form czasów angielskich.
Pytanie 1: po co nam one?
Już odpowiadam.
Przyjęło się w angielskim, i jest to kwestia kulturowa, że niegrzecznie jest odpowiadać na pytania po prostu "Yes" czy "No".
Dlatego mamy takie formy, które znaczą dokładnie to samo.
Przykład:
A: Are you my friend?
B: Yes, I am.
lub
A: Are you my friend?
B: No, I'm not.
Pytanie 2: czy są tak naprawdę nam potrzebne?
Moim zdaniem nie :) (już słyszę szmer dezaprobaty wśród anglistów...;)
Spójrzcie na ten dialog:
A: Are you my friend?
B: Of course!
lub
A: Are you my friend?
B: I don't think so.
Szczerze? Mnie ta wersja się zdecydowanie bardzie podoba :)
Kliknij tu, aby pobrać wersję do druku >>>
Pytanie 1: po co nam one?
Już odpowiadam.
Przyjęło się w angielskim, i jest to kwestia kulturowa, że niegrzecznie jest odpowiadać na pytania po prostu "Yes" czy "No".
Dlatego mamy takie formy, które znaczą dokładnie to samo.
Przykład:
A: Are you my friend?
B: Yes, I am.
lub
A: Are you my friend?
B: No, I'm not.
Pytanie 2: czy są tak naprawdę nam potrzebne?
Moim zdaniem nie :) (już słyszę szmer dezaprobaty wśród anglistów...;)
Spójrzcie na ten dialog:
A: Are you my friend?
B: Of course!
lub
A: Are you my friend?
B: I don't think so.
Szczerze? Mnie ta wersja się zdecydowanie bardzie podoba :)
Kliknij tu, aby pobrać wersję do druku >>>
Nie! A właśnie, że nie! ;) czasownik "be" w zdaniach przeczących
A teraz forma przecząca czasownika "be".
I znów nic trudnego :)
Po poznanej formie twierdzącej dodajesz po prostu słówko "not" i gotowe!
I am - ja jestem
I am not - ja nie jestem
Mówiłem, że proste, prawda? :)
No i teraz formy skrócone.
"I am not" nie ma tak naprawdę formy skróconej, Możemy jedynie skrócić "I am" na "I'm" i to tyle.
Natomiast w przypadku innych osób są tylko dwie możliwości:
is + not = isn't
are + not = aren't
Gdyby kiedykolwiek zdarzyło Ci się zastanawiać, w którym miejscu stawiało się apostrof ('), ten śmieszny przecinek u góry, to pamiętaj, że pojawia się on tam gdzie brakuje litery.
Sprawdź to ;)
A! i jeszcze jedna, bardzo ważna sprawa. Uważaj na to czy używasz IS NOT czy ISN'T - jest różnica!
Kliknij tutaj, aby pobrać plik w formie do druku >>>
I znów nic trudnego :)
Po poznanej formie twierdzącej dodajesz po prostu słówko "not" i gotowe!
I am - ja jestem
I am not - ja nie jestem
Mówiłem, że proste, prawda? :)
No i teraz formy skrócone.
"I am not" nie ma tak naprawdę formy skróconej, Możemy jedynie skrócić "I am" na "I'm" i to tyle.
Natomiast w przypadku innych osób są tylko dwie możliwości:
is + not = isn't
are + not = aren't
Gdyby kiedykolwiek zdarzyło Ci się zastanawiać, w którym miejscu stawiało się apostrof ('), ten śmieszny przecinek u góry, to pamiętaj, że pojawia się on tam gdzie brakuje litery.
Sprawdź to ;)
A! i jeszcze jedna, bardzo ważna sprawa. Uważaj na to czy używasz IS NOT czy ISN'T - jest różnica!
Kliknij tutaj, aby pobrać plik w formie do druku >>>
Zdania pytające z czasownikiem "be"
No to zapytajmy :) Na początek znowu zajmiemy się formą pytającą czasownika "be".
To proste - przestaw osobę z formą czasownika "be" miejscami i gotowe!
W tym przypadku otrzymamy pytanie, które po polsku zaczynać się będzie od słowa "czy", ponieważ po angielsku nie stawiamy żadnego szczególnego słówka żeby stworzyć formę pytającą "czy".
Jeśli natomiast chcesz zapytać o jakieś szczegóły - dodaj tylko słówko pytające na przedzie zdania i gotowe.
Zobacz:
You are my sister. - Jesteś moją siostrą.
You aren't my sister. - Nie jesteś moją siostrą.
Are you my sister? - Czy jesteś moją siostrą?
Who are you? - Kim jesteś?
Where are you? - Gdzie jesteś?
Kliknij, aby pobrać pliki w formie do druku>>>
To proste - przestaw osobę z formą czasownika "be" miejscami i gotowe!
W tym przypadku otrzymamy pytanie, które po polsku zaczynać się będzie od słowa "czy", ponieważ po angielsku nie stawiamy żadnego szczególnego słówka żeby stworzyć formę pytającą "czy".
Jeśli natomiast chcesz zapytać o jakieś szczegóły - dodaj tylko słówko pytające na przedzie zdania i gotowe.
Zobacz:
You are my sister. - Jesteś moją siostrą.
You aren't my sister. - Nie jesteś moją siostrą.
Are you my sister? - Czy jesteś moją siostrą?
Who are you? - Kim jesteś?
Where are you? - Gdzie jesteś?
Kliknij, aby pobrać pliki w formie do druku>>>
Czasownik "be" - w zdaniach twierdzących ... i co do tego mają Wikingowie ;)
To teraz pierwsze kroki z tworzeniem zdań. I to też jest proste jak się okazuje.
Na przystawkę zabierzmy się za czasownik chyba najważniejszy, bo bez niego ani rusz. Czasownik "be" - być.
Tym razem odmiana, którą stosujemy w zdaniach twierdzących.
Potrzebne będą nam do tego zaimki osobowe z poprzedniej strony i do dzieła!
Hm... a co z tymi Wikingami? No więc właśnie dzięki nim (chwała Wikingom!) nie mamy w angielskim prawie wcale przypadków gramatycznych. To, dla uczących się angielskiego osób, oznacza, że nie ma końcówek, które potrzebne są w zdaniu, aby się zorientować jaka jest zależność między słowami.
Jaśniej? Proszę bardzo:
czerwony + piłki
Mamy dwa słowa nieodmienione i efekt jest taki, że nie pasują do siebie. W języku polskim trzeba odmienić czerwony na czerwone i już wszystko pasuje: czerwone piłki.
No więc właśnie tego prawie wcale nie mamy w języku angielskim.
Za to czerwony, czerwona, czerwonemu, czerwonym, czerwonymi to zawsze to samo słowo: RED.
Prościej? zdecydowanie! Nie musisz pamiętać setki końcówek - rodzaju, przypadku, liczby pojedynczej czy mnogiej.
Jednak nic nie pozostaje bez konsekwencji. Żeby w zestawie słów: ja+dać+prezent, zaprowadzić porządek i ustalić czy to Ty dałeś prezent, czy prezent dał Ciebie, trzeba się na coś umówić.
Więc umówmy się: zawsze zaczynaj zdanie od wykonawcy czynności, dobrze? Nawet jeśli zdanie po polsku brzmi "jestem w domu" to po angielsku zacznij zdanie od wykonawcy czyli od "I".
I wtedy wszystko będzie dobrze działało :)
Miłej nauki!
Aby pobrać plik do druku, kliknij tutaj >>>
I formy skrócone:
Na przystawkę zabierzmy się za czasownik chyba najważniejszy, bo bez niego ani rusz. Czasownik "be" - być.
Tym razem odmiana, którą stosujemy w zdaniach twierdzących.
Potrzebne będą nam do tego zaimki osobowe z poprzedniej strony i do dzieła!
Hm... a co z tymi Wikingami? No więc właśnie dzięki nim (chwała Wikingom!) nie mamy w angielskim prawie wcale przypadków gramatycznych. To, dla uczących się angielskiego osób, oznacza, że nie ma końcówek, które potrzebne są w zdaniu, aby się zorientować jaka jest zależność między słowami.
Jaśniej? Proszę bardzo:
czerwony + piłki
Mamy dwa słowa nieodmienione i efekt jest taki, że nie pasują do siebie. W języku polskim trzeba odmienić czerwony na czerwone i już wszystko pasuje: czerwone piłki.
No więc właśnie tego prawie wcale nie mamy w języku angielskim.
Za to czerwony, czerwona, czerwonemu, czerwonym, czerwonymi to zawsze to samo słowo: RED.
Prościej? zdecydowanie! Nie musisz pamiętać setki końcówek - rodzaju, przypadku, liczby pojedynczej czy mnogiej.
Jednak nic nie pozostaje bez konsekwencji. Żeby w zestawie słów: ja+dać+prezent, zaprowadzić porządek i ustalić czy to Ty dałeś prezent, czy prezent dał Ciebie, trzeba się na coś umówić.
Więc umówmy się: zawsze zaczynaj zdanie od wykonawcy czynności, dobrze? Nawet jeśli zdanie po polsku brzmi "jestem w domu" to po angielsku zacznij zdanie od wykonawcy czyli od "I".
I wtedy wszystko będzie dobrze działało :)
Miłej nauki!
Aby pobrać plik do druku, kliknij tutaj >>>
I formy skrócone:
No to zaczynamy!
Tyle razy spotykam się z opinią, że gramatyka angielska jest trudna...ależ skąd! Nic bardziej mylnego. Trzeba tylko spojrzeć na nią z nieco innej strony :)
Oczywiście, że znajdą się tacy, który moje opowieści o gramatyce uznają za zbyt uproszczone, ale po co sobie komplikować rzeczy proste?
Zaczynamy zatem. Obiecuję, że będzie prosto, zrozumiale i zabawnie czasem, bo wierzcie mi, że anegdot i ciekawostek wystarczy mi na każdą okazję ;)
Aby pobrać publikowane tu pliki w wersji do druku (PDF) wejdź na: http://www.202projekt.pl/gramatyka-wg-leona.html
Zapraszam!
Wasz Leon
Oczywiście, że znajdą się tacy, który moje opowieści o gramatyce uznają za zbyt uproszczone, ale po co sobie komplikować rzeczy proste?
Zaczynamy zatem. Obiecuję, że będzie prosto, zrozumiale i zabawnie czasem, bo wierzcie mi, że anegdot i ciekawostek wystarczy mi na każdą okazję ;)
Aby pobrać publikowane tu pliki w wersji do druku (PDF) wejdź na: http://www.202projekt.pl/gramatyka-wg-leona.html
Zapraszam!
Wasz Leon
Subskrybuj:
Posty (Atom)













